Zonder partner met pensioen, wat ga je doen? Beroepsmatig hoor ik vele levensverhalen van 60-plussers, maar deze twee zijn wel heel bijzonder:
1. Half jaar backpack, half jaar ’thuis’
De eerste gaat over een man die trots over zijn 70-plus moeder vertelde. Nadat ze als weduwe haar kinderen liefdevol had grootgebracht, ging ze rondom zestig jaar met pensioen. Wat te doen? Na een druk leven met de nodige tegenslag, wilde ze graag gaan backpacken en iets zien van de wereld. Ze verkocht haar huis en trok naar een verre bestemming, waarbij alleen voor de eerste nacht een hostel werd geboekt. Vandaar zou ze wel zien. In de hostels ontmoette ze meer jongeren dan leeftijdsgenoten, maar tot haar genoegen voelde ze zich reuze welkom. Men had veel respect voor haar levenswijze en vroegen haar vaak mee op allerlei uitstapjes en wandelingen. Na een half jaar backpacken was er behoefte aan pauze, en logeerde ze zes maanden bij haar zoon. Dit patroon herhaalt zich al twaalf jaar, ze is inmiddels 72 jaar! Meer weten? Lees haar boek The Meaning. Over de worstelingen des levens, hoop en innerlijke rust.
2. Bijna fulltime lange afstandswandelaar
Het andere voorbeeld gaat over een man, genaamd Bob, die vlak na zijn pensioen zijn partner verliest. Binnen korte periode had hij geen werk en collega’s meer, en dan ook nog leeg huis…Wat ga je doen?
Ondanks alle verdriet had hij al vrij snel een nieuwe levenstijl voor ogen: wandelen, natuur, mensen. Hij verkocht zijn huis, want dit vond hij te groot en eenzaam. Ook zag hij het niet zitten om ’s avonds alleen zijn potje te koken.
Waar hij veel zin in had was Lange Afstand Wandeltochten en mensen ontmoeten. Op deze tochten zijn er allerlei accomodaties. Na de verkoop van zijn huis startte hij met de bekende Camino naar Santiago. Deze wandeltocht is ongeveer 800km lang en onderweg kom je vele medewandelaars tegen. Een groot deel hiervan wandelt ook alleen, dus aanspraak genoeg. Ook s’ avonds ben je niet alleen. In de vele accomodaties eet je indien gewenst samen. Het was voor hem een goede wijze om zijn verdriet te verwerken en tot rust te komen.
Uiteraard houdt hij graag contact met zijn kinderen en is soms ook aan wandelpauzes toe. Dan logeert hij een poos bij een van zijn kinderen om weer bij te komen.
Hoelang hij fulltime afstandswandelaar blijft, is nog even de vraag. Maar voorlopig voelt dit als de juiste keuze.
Zo heeft iedereen weer een eigen pad na pensioen. Zoals Carl Yung al zei:
“If the path before you is clear, you’re probably on someone else’s.”
bernadette
